Berria egunkarian Miren Altuna eta Karlos Ibarguren medikuak elkarrizketatu ditu, euskarak osasun zerbitzuetan duen garrantzia hobeto ezagutzeko

Elkarrizketa osoa: Euskara ukendua zauriarentzat

ALTUNA: Egoiliarra nintzen Iruñean. Leitzako emakume bat etorri zen larrialdietara, eta, printzipioz, arazoak zituen arnasa hartzeko. Komunikazio txarra egon zen anbulantziako arduradunarekin. Gazteleraz galdezka hasi zitzaizkion, eta ez zuen deus ulertzen; orduan, iktus bat zela pentsatu zuten. Jaitsi zuten, eskaner bat egin zioten... Ni iritsi nintzenean, esan nion: «Zer gertatzen zaizu?». Eta normal hitz egiten hasi zen: «Ez dakit zertarako diren proba hauek guztiak... Hitz egiteko gai naiz». Zergatik ez aurrena euskarazko aukera eman? Badakit emakume horrek nolako lasaitua hartu zuen. Esan zidan: «Behingoz norbaitek kasu egingo dio benetan daukadan arazoari».

----

IBARGUREN: Oso larri datorren gaixoari ere aurpegia aldatzen zaio bere hizkuntzan hitz egiten diozunean. Askotan, albiste txarrak eman behar ditugu; beste askotan, onak. Albiste horiek nork bere hizkuntzan jasotzeak lagundu egiten du; askotan eskertzen dute profesional euskalduna tokatu izana. Gainera, ez da gaixoaren eskubidea bakarrik: profesionalok ere badugu euskaraz bizitzeko eskubidea. Eta hizkuntza kalitatea ere bada, bereziki zenbait lekutan, adineko pertsonentzat, umeentzat, iktus bat izan dutenentzat...