Sarrera

Freud-ek (1905) horrela deskribatzen du latentziaroa: “indar animikoak (nazka, lotsa, eta balio estetiko eta moralak) eratzen dira eta ordura arteko helburu sexuala inhibituz, indar horiek dike batzuen modura bideratuko dute pultsioa”.

Gaur egungo klinikan, latentziaroan sartzeko zailtasunak ikusten ari gara. Pentsamenduaren garapena eta harremanen konplexutasunaren aroa egoki gertatzen ez bada, nerabezaroan gertatuko den oldarraldi sexualak arazoak emateko arriskua handiagoa da.

Komunikazio honetan gaurko haurren latentziaroaren balioa zalantzan jarri eta aztertu nahi da.

Helburuak

Latentziaroko ondoeza psikikoaren adierazgarri dira atentzio-mailako eta ikasteko arazoak, etengabeko mugimendurako joera, hipereszitazio sexuala, eta gorputz-funtzioen kontrol-eza (oso maiz, enuresi sekundarioak).

Gaur egungo familien ondoeza nabarmena da (aldaketa eta estutasunak). Eta guraso-funtzioen huts egiteak haurrentzat oinarrizkoa den belaunaldi- desberdintasuna hankaz gora geratzea dakar.

Bestalde, egungo komunikazio-bideen ikaragarrizko hedapenak haurra mundu birtualaren erdian jarri du. Joko birtualak berehalako erantzuna ematen du, akzioa bultzatzen du, eta logika binarioaren menpe dago.

Metodoak

Haurren psikoterapia psikoanalitikoa teknika terapeutiko bat da eta metodologia jakin bat erabiltzen du datu klinikoak jasotzeko, eta lan-hipotesiak egiteko. Tratamenduak estruktura-mailako aldaketa helburu izanik, garapen- prozesuaren bideak antzeman daitezke.

Emaitzak

Gaur egungo latentziaroko haurrak erraz topatzen ditu errepresioa martxan jartzeko oztopoak. Berehala bete beharreko pultsioen bulkadak hor jarraitzen du. Horren ondorio dira ikasteko zailtasun eta ezintasunak. Harreman-arazoek, arauak onartzeko zailtasunek eskolaren antolatzaile-funtzioa ere zailtzen dute. Kasu askotan, eskola-porrota dago, latentziaroaren porrota dagoelako: erreprimitu gabeko gaineszitazio sexuala.

Ondorioak

Latentziaroak irauten duen bitartean haurra lan psikiko bat egiten ari da eta gurasoen laguntza behar du. Guraso-bikotearekin identifikatzeak (eta ez nahasteak) desio propioak denboran eta estruktura triangeluar batetan errepresentatzen laguntzen dio haurrari.

Gera nadin, ordea,  J.Artzeren bertso hauekin  “Maite ditut maite  gure bazterrak lanbroak ezkutatzen dizkidanean, zer ezkutatzen duen ez didanean ikusten uzten. Orduan hasten bainaiz ezkutukoa, ene baitan bizten diren bazterrak ikusten”.

Bibliografia

Freud, S. (1905) Tres ensayos de teoria sexual. Amorrortu, VII Tomoa.

Guignard, F. (1996) Au vif de l´infantile. Delachaux et niestlé.

Uribarri, R. (2000) ”Patologías en la Adolescencia y su relación con la latencia”, Rev. APA, Bs.As.2000 ekaina, LVII Tomoa, 2zk.