Aitor Montes Lasartek Argian sinaturiko artikuluan, Osakidetzaren Itzulbide proiektuan parte hartuko ez duela aurreratu du. Bere ustez, historia klinikoetan euskararen presentzia areagotzeko itzultzaile automatikoa erabiltzea ez da konponbiderik egokiena. Aitzitik, lehendik ere proposatu izan diren zirkuitu euskaldunak lirateke epe luzera begirako soluziorik onena, izan ere, bere ustez, itzultzaile automatiko batek segurtasun klinikoa kolokan jartzen du. Bestalde, zerbait itzultzekotan proba diagnostikoak lirateke egokiago bere iritziz, eta ez historia klinikoak.

Euskarazko osasun arreta segurtasunez emateko ekarpenik egiten duen ezin du frogatu eta, beraz, ez da baliagarria. Izan ere, pazienteen segurtasuna bermatzeko neurririk egokiena hizkuntza-parekotasuna da, hots, osasun langileak eta erabiltzaileak hizkuntza bera hitz egitea, eta ez nolanahi, baizik eta gaizki ulertuak eta hizkuntza-mugak gainditzeko adina. Hori posible ez denean, hurrenkeran itzultzaile profesional bat da gomendagarriena, eta ez ad hoc topaturiko itzultzailerik. Testuak itzultzeko orduan (historia klinikoa, adibidez), itzulpen profesionala eskatzen da. Osasungintzan ez da itzultzaile automatikorik erabiltzen. Kanadako frankofonoentzat, adibidez, pentsaezina da, umiliagarria izaterainokoan, osasun jarduerak derrigorrezko dituen etika eta ekitatearen aurkakoa. Bestalde, gauza jakina da ez dagoela itzulpen automatikoa onartuko duen epailerik.

[Jarraitzen du...]