Helburuak

HELBURUAK Gure inguruan bifosfonatoak (errisedronatoak eta alendronatoak) hartzen dituzten osteoporosi diagnostikodun pazienteen artean, hauen eraginkortasuna frogatu nahi zen. Pazienteen jarraipena egiteko Telopeptido karboxi-terminala (CTx) markatzaile gisa baliozkoa ote zen ikertzeko asmoa zegoen.

Metodoak

MATERIALA ETA METODOAK Dentsitometria (DEXA) bidez diagnostikaturiko osteoporosien artean, bifosfonatoak hartzen zituzten pazienteak aukeratu ziren ikerlan prospektibo bat egiteko. CTx maila birritan neurtu zen, lehendabizi bifosfonatoekin hasi baino lehen eta bigarren aldiz hiru hilabete pasa ondoren. Bi determinazioen konparaziozko ikerketa egin zen.

Emaitzak

EMAITZAK Hirurogeita hemezortzi pazienteen saila lortu zen. CTx-aren balio patologikoa % 5,1 kasuetan behatu zen bakarrik tratamendua hasi baino lehen. Batez besteko CTx-aren balioak bifosfonatoekin hasi baino lehen 394 pg/ml-koa eta hiru hilabete pasatuta 186 pg/ml-koa izan ziren, balioa % 53 gutxitu zelarik. Tratamendua hartuta CTx-aren balioa % 94 kasutan gutxitu zen. Errisedronatoekin eta alendronatoekin lorturiko emaitzak konparatuz, desberdintasun esanguratsurik ez zen aurkitu.

Ondorioak

ONDORIOAK CTx-a tratamendu antierresortiboaren eraginkortasuna balioesteko erabilgarria da. Bifosfonatoek hezur-erresortzioaren inhibizioan eragin handia dute. Errisedronatoa eta alendronatoa konparatuz, desberdintasun esanguratsurik ez dago.