Sarrera

Gure ospitalean mina eta ongizatea oraindik ere erantzuna behar duten lehentasun nagusiko arazoak dira. Gaur egun badaude kirurgia mota mingarrienen inguruko estereotipoak eta beharrezkoa den analgesia xedatzen dutenak. Datuetan oinarrituz, badakigu zein prozedura kirurgiko diren mingarrienak? Ezarrita dauden protokolo analgesikoak benetan eraginkorrak dira? Badugu erarik datu hauek jaso eta kudeatzeko? Zerbait aldatu beharra al dago?

Helburuak

Ebakuntza osteko min ongizatearen jarraipen, datu bilketa eta kudeaketaren bitartez egoera aztertzea. Arrisku oharrak antzeman eta horiek ez gertatzeko beharrezkoak diren estrategiak garatzea.

Metodoak

MAUk (Min Akutuko Unitatea), astelehenetik ostiralera, elkarrizketa baten bitartez gaixo kirurgiko guztien Begizko Eskala Analogikoak (BEA) jasotzen ditu eta galdera sorta baten bidez, ad hoc sortutako ongizate eskalaren inguruko datuak. Jasotako datuak, apropos sorturiko Access datu base batean gordetzen dira. Datu guzti hauek, analisi estatistiko eta grafikoen bitartez kudeatu dira.

Emaitzak

Aurkezten diren emaitzen artean, batez besteko BEA eta aparteko analgesiaren inguruko datuak nagusitzen dira. Urtebetean jasotako datuen emaitzen arabera, gure ospitalean, kirurgia ginekologikoa da bai atseden, zein mugimenduan mingarriena. Ebakuntza ginekologiko mota ezberdinen artean, zesarea da datu txarrenak biltzen dituen kirurgia, baita, aparteko analgesia gehien behar duena ere.

Ondorioak

Zesarea, mina kontrolatzeko analgesiko xumeekin gai den kirurgia bezala aurkezten da sarritan. Emakume hauengan, mobilizazio goiztiarra eta edoskitzea sustatzen da. Hau lortzeko, funtsezkoa da minaren kontrol egokia eta ebakuntza osteko ongi izatea helburutzat izatea. Lortutako datuei esker, emakume hauek ez dutela beharrezko arreta jasotzea antzeman dugu eta zesarearen analgesia birpentsatzera behartu gaitu, eraginkorragoak diren neurriak ezartzera bultzatuz.

Bibliografia