Sarrera

SARRERA: Giza Antigeno Leukozitarioa (HLA) gene multzo bat da, 6. kromosoman kokatzen den Histokonpatibilitate Konplexu Nagusiaren parte (MHC). Erantzun immunearen erregultazioan parte hartzen dute,norbere antigenoak eta kanpokoak bereiziz. MCHren alelo batzuen presentzia (HLA 827, HLA 851, HLA 857) Giza lmmunoeskasiaren 8irusaren (GI8) progresio motelagoarekin lotu da hainbat ikerlanetan. Abakabir sulfatoa GIBa tratatzeko beste botika batzuekin batera erabiltzen den botika antierretrobirala da. Batzuetan, botika honek hipersentsibilitate erreakzio kaltegarria sortzen du, baita,zenbaitetan, pazientearen heriotza ere. HLA B57aren presentziak erreakzio hau agertzeko posibilitatea iragar dezakeela ikusi dute ikertzaile talde batzuek. Tratamendua hautatzeko eta erreakzio hau ekiditeko lagungarri izan daiteke antigeno honen detekzioa.

Helburuak

HELBURUA: GIB pazienteetan Giza Antigeno Leukozitarioa HLA 857 determinatu.

Metodoak

MATERIAL ETA METODOAK: GIB positiboen artean 172 login aztertu dira (124 gizonezkoenak eta 48 emakumezkoenak). Odollaginak EDTA tutuan jaso eta 8asurtuko Ospitaleko Hematologic Zerbitzuak aztertu zituen, Immunologic atalean, 2008. urtean zehar. Erabilitako erreaktiboak honako hauek ziren: CD45-PEC5, Ac. HLA 857+858 BIOTILILATUA, Ac. HLA 857+815 BIOTILINILATUA, STREPTA81DINA-PE, PBS, Optillyse-C lisi soluzioa. 8estalde, determinazioa egiteko fluxuzko zitometria erabili zen. Horretarako, antigorputz monoklonalez baliatuz, zelulak markatu eta identifikatzen dira.

Emaitzak

EMAITZA: 172 login prozesatu ziren 2008. urtean,eta HLA 857 antigenoa 19 pazienterengan atzeman zen (.04).

Ondorioak

ONDORIOAK: HLA 857 antigenoaren detekzioa egiteko teknika erabili behar da, zer tratamendu jarri erabakitzeko, 2 arrazoi hauek direla eta: - Hipersentsibilitate erreakzioak heriotza sor dezake. - Azterlanaren kostua ez da altua. BIBLIOGRAFIA: Martin AM,Krueguer R, Almeida CA et al. A sensitive and rapad alternative to HLA typing as a genetic test for abacavir hypersensitivity syndrome. Pharmacogenet Genom 2006;16:353-7.

Bibliografia